Slider
Banner Shadow

Historia akrobatyki

Początki akrobatyki giną w mrokach dziejów. Do najstarszych zachowanych dowodów istnienia tego typu działalności należą egipskie płaskorzeźby (przedstawiające akrobatów wykonujących przerzuty w tył, w przód, mostki, stanie na rękach i na głowie) oraz figurki etruskie z IX w. p.n.e.

Ćwiczenia akrobatyczne były znane i popularne w starożytnej Grecji. Z jednej strony stanowiły one ważny element treningu w dyscyplinach olimpijskich (np. w zapasach), a z drugiej były wykonywane w formie pokazów w czasie różnych świąt i uroczystości.

W średniowieczu akrobatyka rozwijała się dynamicznie jako ważna część przekazywanej zwykle z ojca na syna sztuki cyrkowej. Z cyrku wywodzi się wiele ćwiczeń i metod treningowych, które obecnie spotykamy w sporcie.

W renesansie pokazy akrobatyczne były ważnym punktem programu wielu świąt i uroczystości. Do dzisiaj odbywają się zapoczątkowane wtedy „Weneckie konkursy żywej architektury” polegające na budowaniu jak najwyższych wieloosobowych piramid. W roku 1599 Anhiange Tuccaro napisał pierwszy podręcznik akrobatyki „Trois dialogues de sauter et voltiger en l`air”. Akrobatyka znalazła się w niemal wszystkich systemach wychowania fizycznego, zarówno dla szkół, jak i dla wojska.

W Polsce akrobatykę sportową spopularyzowało przede wszystkim powstałe w roku 1867 Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”. W roku 1921 został wydany pierwszy polski podręcznik akrobatyki autorstwa Józefa Drezyny, a w roku 1924 ukazała się znakomita książka „Wzory igrzysk i piramid” napisana przez Alfreda Hamburgera.

Bardzo dynamiczny rozwój akrobatyki sportowej miał miejsce w Polsce po II Wojnie Światowej. W roku 1952 Główny Komitet Kultury Fizycznej powołał Komisję Gimnastyki Akrobatycznej przy Sekcji Gimnastyki Sportowej. Zawodnicy i zawodniczki z Polski zaczęli zdobywać najwyższe laury na arenach Europy i Świata.

W roku 1957 powołano Polski Związek Akrobatyki Sportowej. Do chwili obecnej Polacy zdobyli 17 złotych medali Mistrzostw Świata, 26 złotych medali Mistrzostw Europy i 6 Pucharów Świata. W roku 2015 władze Polskiego Związku Akrobatyki Sportowej podjęły decyzję o kontynuowaniu swojej działalności w strukturach Polskiego Związku Gimnastycznego. W ten sposób wszystkie sporty gimnastyczne ponownie funkcjonują w naszym kraju ramach jednej federacji. Obecnie PZG zrzesza ponad sześć tysięcy członków i jest kontynuatorem tradycji założonego w 1867 roku Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.

Polski Związek Gimnastyczny

Pod koniec roku 2014 na Nadzwyczajnym Zjeździe PZG włączono akrobatykę sportową w struktury związku. Wcześniej w latach 1957-2014 akrobatyka funkcjonowała w ramach oddzielnej federacji- Polskiego Związku Akrobatyki Sportowej.

Przejdź na stronę PZG

Wybitni zawodnicy

Mistrzostwa Świata 1986